EUDR voor meubel- en houtbedrijven: 30 december 2026 geldt ook voor de kleinste
Voor de meeste kmo's die onder de Europese ontbossingsverordening (EUDR, Verordening (EU) 2023/1115) vallen, geldt 30 juni 2027 als deadline. Maar wie hout of meubelen op de markt brengt, moet in de meeste gevallen al klaar zijn op 30 december 2026, ongeacht de omvang van het bedrijf. Ook de kleinste schrijnwerkerij, houthandel of meubelzaak krijgt voor die producten geen uitstel tot juni.
De vereenvoudiging van december 2025 (Verordening (EU) 2025/2650) gaf micro- en kleine ondernemingen een half jaar extra. Veel bedrijven in de hout- en meubelsector gaan ervan uit dat die extra tijd ook voor hen geldt. Dat klopt niet: de verordening sluit precies de producten uit die al onder de Europese Houtverordening (EUTR) vielen. Met nog tien weken te gaan, is het dus tijd om je planning te checken.
Vermeden emissies: hoe maak je de positieve klimaatimpact van je producten geloofwaardig zichtbaar?
Zorgen jouw producten of diensten ervoor dat je klanten minder CO₂ uitstoten? Dan heb je een sterk verhaal te vertellen, aan klanten, investeerders én je eigen medewerkers. Vermeden emissies maken die bijdrage meetbaar. Maar het is ook een van de meest kwetsbare cijfers in klimaatcommunicatie: wie te ruim rekent of het cijfer verkeerd inzet, riskeert beschuldigingen van greenwashing en reputatieschade. En nu de Europese EmpCo-regels rond groene claims gelden, ligt de lat voor onderbouwde milieuclaims hoger dan ooit.
Duurzaamheidsrapport met AI? Wat de AI Act en EmpCo van je vragen
Steeds meer bedrijven schrijven hun duurzaamheidsrapport, claims of ESG-antwoorden met AI. Sinds deze zomer gelden daarvoor nieuwe regels: de transparantieregels van de AI Act sinds 2 augustus 2026 en EmpCo sinds 27 september 2026.
De kern: AI versnelt het werk, maar neemt de verantwoordelijkheid niet over. Competente menselijke eindredactie bepaalt mee of je een AI-label nodig hebt, en voorkomt dat een vage claim of een geschat cijfer je een EmpCo-sanctie of reputatieschade oplevert.
PPWR: welke verplichtingen gelden vandaag al, welke schuiven op, en welke komen eraan?
Sinds 12 augustus 2026 is de verpakkingsverordening (PPWR) van toepassing in de hele Europese Unie. Toch ligt nog niet alles vast. De verordening wordt verder uitgewerkt in gedelegeerde handelingen en uitvoeringshandelingen, waarvan verschillende vertraging oplopen. Voor wie verpakkingen produceert, invoert, vult of verdeelt, is het zaak om het onderscheid te maken tussen verplichtingen die vandaag al gelden, deadlines die opschuiven en ontwikkelingen waarop je nu al kunt anticiperen.
Landgebaseerde emissies: van complexe rekenregels naar een werkbaar stappenplan
De Land Sector and Removals Standard (LSRS) van het Greenhouse Gas Protocol hertekent de manier waarop bedrijven landgebaseerde emissies en CO₂-verwijderingen berekenen en erover rapporteren. De standaard vraagt veel, en vooral veel gedetailleerde data. Maar achter al die technische vereisten zit één heldere logica: meten om te handelen.
EmpCo-deadline in zicht: wat pak je eerst aan?
Op 27 september 2026 moet je B2C-communicatie in lijn zijn met de EmpCo-richtlijn. Vage claims over duurzame eigenschappen van producten zijn dan niet meer toegelaten. Waar focus je de komende weken op, en wat kan je daarna nog aanpakken?
Van kwaliteitslabel naar communicatie die de EmpCo-toets doorstaat: een praktijkcase
Hoe pak je het aan wanneer je eigen kwaliteitslabel – en decommunicatie eromheen – grondig herbekeken moet worden in het licht van deEmpCo-richtlijn? Een sectororganisatie die een gevestigd kwaliteitslabel voorconsumentenproducten beheert, klopte hiervoor aan bij Pantarein. Deze caseillustreert hoe zo'n traject er in de praktijk uitziet.
.jpg)
Van Aqueduct tot SBTN, AWS en CDP: welke kaders kies je voor jouw waterstrategie?
Wie zich in corporate waterstrategie verdiept, botst vandaag al snel op een alfabetsoep van kaders: Aqueduct, SBTN, AWS, CDP, GRI 303, ESRS E3, TNFD, CEO Water Mandate … Ze hebben elk een eigen doel en functie, en zijn zelden onderling uitwisselbaar. In deze insight brengen we structuur in dat landschap. Ontdek hoe de kaders elkaar aanvullen en de bouwstenen vormen van een robuuste waterstrategie.
Van waterrisico naar waterstrategie: hoe maak je je bedrijf weerbaar?
Terwijl Vlaanderen opnieuw kampt met hittegolven en droogte, groeit de druk op bedrijven: water wordt schaarser, regelgeving strenger en de impact op de bedrijfsvoering almaar concreter. Toch wordt het risico vaak pas zichtbaar wanneer het te laat is – bij een droge zomer, beperking op grondwaterwinning of wanneer een leverancier moet afschalen. In dit artikel laten we zien hoe je van waterrisico naar waterstrategie gaat.
Onze regio behoort tot de waterarmste van Europa. Volgens de Aqueduct Water Risk Atlas van het World Resources Institute overtreft de Vlaamse watervraag nu al structureel het aanbod. Vlaanderen heeft een negatieve waterbalans – en de druk op het grondwater blijft jaar na jaar toenemen.
De oorzaken versterken elkaar. Intensieve landbouw en industrie vragen veel water. Door de hoge verhardingsgraad infiltreert regenwater minder gemakkelijk in de bodem. En klimaatverandering leidt tot extremen: hevigere regenbuien die rivieren en rioleringsnetten overbelasten, afgewisseld met langere periodes van droogte die de waterreserves uitputten. De droge zomers van 2017, 2018, 2022 en 2025 waren geen uitzonderingen, maar signalen van een structurele verschuiving.
Voor bedrijven die afhankelijk zijn van water – in sectoren als voeding, chemie, farmaceutica, textiel en papier – vertaalt die ontwikkeling zich in concrete risico’s: waterschaarste, beperkingen op grondwaterwinning, strengere lozingsnormen en stijgende kosten voor waterinname en -verwerking.
